Een vergeelde familiefoto

Op de eerste foto’s zijn ze niet veel jonger dan ik. Ze dragen outfits in lichtblauw en donkerblauw en hebben een ontembare goesting om te voetballen. Op hun bonkige lichamen staan karakterkoppen. Velen, waaronder de vier broers Lescrauwaet, hebben stevige armspieren gekweekt bij de roeivereniging Sport Nautique de Bruges. Op andere beelden staan ze strak in het pak. Wanneer ik in hun ogen probeer te kijken, voelt het alsof ik kijk naar een vergeelde familiefoto waarop mijn overgrootouders staan afgebeeld en ik gelijkende gezichtskenmerken probeer te ontwaren. Die wat vollere lippen, de vorm van de neus of diezelfde gestolde blik door de lens gevangen. Iets van herkenbaarheid.

Hun namen zijn Jean Schaeverbeke, William Greenhill, Ernest Neyrinck, Gaston Decraecke, het broederkwartet Auguste, Charles, Edouard en Jules Lescrauwaet, de broederparen Gustave en Philippe Delescluze en Jules en Emile Van Haerdenbergh, Camille Claeys, Camille Kerckhofs, Pierre Boereboom, Albert Walin, Emile Van Mullem en Achille Grand Dalton. Zij richten op 13 november 1891 de Brugsche Football Club op.

Een brede volkse aanhang (Brugsche Football Club) en een uitgebreid netwerk (Football Club Brugeois) zijn de hoekstenen van de nieuwe club.

Na een twist verlaten op 1 november 1894 zestien leden, voornamelijk Franstalige aristocraten, de Vlaamsgezinde Brugsche Football Club. In café La Civière d’Or op de Markt stichten zij Football Club Brugeois. De meesten zijn lid van de roeivereniging, dus nemen ze de lichtblauwe en donkerblauwe clubkleuren over. FC Brugeois is een van zeven deelnemende clubs aan de eerste officiële competitie in 1895 en huurt een terrein in Sint-Andries dat eigendom is van de Fox Terriër Club. Het veld staat in de volksmond bekend als het Rattenplein. Het is groot, met hout omheind en er staan een kleine chalet en minitribune. Het blijft tot Pasen 1912 de thuishaven van FCB. Vandaag staat de Sint-Baafskerk er.

Waar duizend kilometer verderop AC Milan en Internazionale elkaar niet terugvinden, gebeurt dat wel in Brugge. Op 23 oktober 1897 smelten BFC en FCB samen. Het is een verstandshuwelijk. De Brugsche Football Club telt veel leden, maar heeft geen thuis. FC Brugeois ziet het ledenaantal slinken, maar heeft met het Rattenplein wel een vaste stek. Beide clubs zitten financieel in vieze papieren. Officieel wordt FCB opgeslorpt door de Brugsche Football Club, maar omwille van het huurcontract met de Fox Terriër Club wordt een doorstart gemaakt als FC Brugeois. Een brede volkse aanhang (BFC) en een uitgebreid netwerk (FCB) zijn de hoekstenen van de nieuwe club.

Op wedstrijddagen wiegen buslijnen 5 en 15 supporters van het treinstation naar het Jan Breydelstadion. De bussen rijden voorbij de Sint-Baafskerk. Dan kijk ik altijd even opzij. Ik doe het op identieke wijze als wanneer ik het huis van een bekende, vriend of familie passeer en kijk of de auto thuisstaat. Alsof daar, in die wat logge kerk met rankere toren, een ver familielid woont.

Dit verhaal is een van de 125 verhalen in ‘de Club’, het boek naar aanleiding van 125 jaar Club Brugge, uitgegeven bij Lannoo. Meer weten over het boek en hoe je het kunt kopen? Je vindt hier alle informatie.