De boekenplank van de maand juni

Ik vertel op deze website dat ik kamers vol oude sportboeken wil verzamelen. Elke maand bezoek ik kringloopwinkels en 2dehandsboekhandels. Ook snuister ik in de plooien van het internet. Ik zoek oude sportboeken, maar ben niet blind voor elpees, singles en andere sportmemorabilia.

Na onder meer ‘TENNIS’ van René Lacoste (1928) en de memoires van atleet Roger Moens (1964) koos ik met de Grand Départ in Brussel voor een 2-delige biografie van Eddy Merckx: ‘Van Libramont tot Heerlen’ (1967) & ‘Van regenboog- tot gele trui’ (1970).

‘Van Libramont tot Heerlen’ | Louis Clicteur & Lucien Berghmans

De fanfare van boeken over Eddy Merckx is eindeloos. In die stoet lopen Louis Clicteur en Lucien Berghmans voorop. Zij hadden in 1967 de primeur. In een allereerste biografie vertellen ze het levensverhaal van Merckx: van het kind tot de kampioen. De titel ‘Van Libramont tot Heerlen’ verwijst naar twee iconische plaatsen in het wielerleven van Eddy Merckx: in 1962 wordt Merckx in het Waalse Libramont Belgisch kampioen bij de nieuwelingen, vijf jaar later wordt hij in het Nederlandse Heerlen voor het eerst wereldkampioen bij de beroepsrenners.

De Italiaanse sportjournalist Gian Paolo Ormezzano beschrijft het Merckxisme als een nieuwe filosofie. Een nieuwe wielerpartij, de partij van de toekomst.

Het boek telt tien hoofdstukken, waarvan de meeste chronologisch de carrière van de regerend wereldkampioen volgen. Het eerste hoofdstuk is de uitzondering. Daarin wordt het ontstaan en de bloei van het Merckxisme uit de doeken gedaan. De auteurs verwijzen naar Gian Paolo Ormezzano, Italiaans sportjournalist, die het Merckxisme beschrijft als een nieuwe filosofie. Een nieuwe wielerpartij als het ware, de partij van de toekomst. Merckx is op dat moment 22 jaar jong.

De achterflap van het boek is een hagiografie in pocketformaat. We lezen onder meer ‘De Batman van de sport’, ‘het fenomeen van deze tijd’ en ‘een man die iedereen met verbazing slaat’. Het boek is volgens de auteurs dan ook de onopgesmukte levensgeschiedenis van de wereldkampioen die de hele wielerwereld op stelten zet.

Uitgeverij De Schorpioen, Strombeek-Bever, 1967, eerste druk, 143 pagina’s

‘Van regenboog- tot gele trui’ | Louis Clicteur & Lucien Berghmans

Eddy Merckx blijft ook na 1967 winnen, dus volgt drie jaar later deel twee. Gezien Merckx’ eerste Tourzege in 1969 is de titel ‘Van regenboog- tot gele trui’ toepasselijk. Ook in dit tweede deel volgen de auteurs de chronologische route. Negen hoofdstukken ditmaal met een uitgebreid relaas over de Ronde van Frankrijk van 1969 met als titel Merckxissimo.

De maanlanding van Armstrong, Collins en Aldrin kwam er enkele uren nadat Eddy Merckx zijn ereronde reed te Vincennes. De datum van “dertig jaar later” zal dus wel heel gemakkelijk onthouden worden.

In de laatste alinea’s kijken Louis Clicteur en Lucien Berghmans al even vooruit. “De maanlanding van Armstrong, Collins en Aldrin kwam er enkele uren nadat Eddy Merckx zijn ereronde reed te Vincennes. De datum van “dertig jaar later” zal dus wel heel gemakkelijk onthouden worden, want 20 juli was ook historisch voor de hele mensheid. Omwille van onze eigen nationale feestdag verschenen op 21 juli geen kranten. Enkele kranten gaven wel een bijzondere editie uit waarvan de helft gewijd was aan de maanlanding en de andere helft aan de zege van Merckx. Volgens Eddy zelf, een wanverhouding. Dat de astronauten zelf nochtans Eddy’s prestatie waardeerden, bleek tijdens hun bezoek aan ons land. Ze werden te Luik gevraagd, maar stemden slechts toe zich naar de Vurige Stede te begeven indien Merckx hen vergezelde. Dat bleek toen onmogelijk.”

Zouden de auteurs in een hoekje van hun gedachten vijftig jaar later ook een Grand Départ in Brussel hebben voorzien?

Uitgeverij De Schorpioen, Strombeek-Bever, 1970, eerste druk, 151 pagina’s