De boekenplank van de maand februari

Ik vertel op deze website dat ik kamers vol oude sportboeken wil verzamelen. Elke maand bezoek ik daarom meermaals kringloopwinkels en 2dehandsboekhandels. Ook snuister ik in de plooien van het internet. Ik zoek oude sportboeken, maar ben niet blind voor elpees, singles en andere sportmemorabilia. Ditmaal gaat de aandacht naar een tennisboek uit 1928.

‘TENNIS’ | René Lacoste

Het gros van de sportboeken in mijn boekenkasten dateert van de jaren 70 en 80. Die boeken vind ik makkelijk in 2dehandsboekenwinkels. Zo af en toe ga ik op zoek naar een specialleke.

Ik zag vorig jaar op Bruzz deze reportage over de fantastische Royal Tennis Club de Belgique. De club is alvast een must visit voor de komende tijd. In de minidocu haalt voorzitter Gilbert Elseneer op een bepaald moment een bijzonder tennisboek uit de kast: ‘TENNIS’ van René Lacoste, publicatiejaar 1928, en uitgegeven bij het in 1907 door Bernard Grasset opgerichte Éditions Grasset. Overigens werd ook het eerste deel van Marcel Prousts beroemde roman ‘À la recherche du temps perdu’ in 1913 oorspronkelijk (in eigen beheer) uitgegeven bij Grasset.

In elk geval, de reportage triggerde mijn nieuwsgierigheid en dus zocht ik een exemplaar van het boek van René Lacoste. Ik vond het bij een antiquariaat nabij Bordeaux dat ook online boeken verkoopt. Een week na mijn aankoop ontving ik tot mijn opluchting het boek in goede staat. Met publicatiejaar 1928 is het meteen het oudste boek in m’n bezit.

René Lacoste, de Vier Musketiers en Roland Garros

Even situeren. Auteur René Lacoste werd geboren in 1904. Samen met landgenoten Jacques Brugnon, Jean Borotra en Henri Cochet domineerde hij tijdens de jaren 20 en 30 het internationale tennis. Het viertal werd dan ook toepasselijk ‘les Quatre Mousquetaires’ genoemd. Wie ooit de site van Roland Garros bezocht, passeerde ongetwijfeld al langs La Place des Mousquetaires, waar elk een standbeeld heeft.

De geboorte van ‘Le Crocodile’ en Lacoste het kledingmerk

René Lacoste kreeg van de Amerikaanse pers de bijnaam ‘Le Crocodile’. Die zou afkomstig zijn van een weddenschap waarbij men Lacoste een koffer in krokodillenleer beloofde bij het winnen van een beslissende wedstrijd (die hij overigens verloor). Lacoste omarmde de bijnaam en liet een afbeelding van een krokodil op zijn blazer borduren, zoals hier te zien. Diezelfde krokodil werd in 1933 bij de oprichting van zijn kledingmerk gebruikt als logo, ook vandaag nog.

Als tennisspeler was Lacoste een baseliner die zelden zelf in de fout ging. Hij stond erom bekend op die manier zijn tegenstander als het ware langzaamaan dood te knijpen.

Lacoste over elk aspect van het tennisspel

Over het boek dan. ‘TENNIS’ telt 21 hoofdstukken waarin Lacoste, na een korte inleiding hoe hij als vijftienjarige in Engeland met tennis in contact is gekomen, uitvoerig vertelt over de basisslagen en -technieken (forehand, backhand, lob, smash, opslag en return, netspel, dubbelspel).

Het meest boeiende hoofdstuk gaat echter over het mentale aspect. Lacoste noemt het ‘tempérament’ en staaft de verschillende vaardigheden (concentratie, kalmte, geduld en overwinningsdrang) met anekdotes uit wedstrijden tijdens de grootste toernooien. Vooral het stuk over geduld was voor deze, euh, weinig afwachtende tennisspeler erg nuttig. :-)

Extra leuk is dat naast de teksten heel veel foto’s zijn opgenomen, soms uitklapbaar met een vergelijking tussen de basisslagen van topspelers Bill Tilden, Bill Johnston en Lacoste.

René Lacoste won in zijn relatief korte carrière – hij speelde door gezondheidsproblemen amper zeven jaar op het hoogste niveau – zeven grandslamtoernooien in het enkelspel (waaronder Roland Garros in 1925, 1927 en 1929) en drie in het dubbelspel. In 1927 en 1928 won Lacoste met het Franse team de Davis Cup. Hij overleed in 1996 op 92-jarige leeftijd.

Ook ‘Lacoste on tennis’ en ‘Lacoste über Tennis’

Ik probeer nog uit te vissen wat destijds de oplage was van deze eerste druk. ‘TENNIS’ kreeg verschillende herdrukken in het Frans, waaronder een derde druk in 1935, maar opmerkelijker is dat het boek in 1928 onmiddellijk een Engelse en Duitse vertaling kreeg. ‘Lacoste on tennis’ en ‘Lacoste über Tennis’ werden gepubliceerd in samenwerking met de Britse Dunlop Sports Company.

Een primitieve versie van een ballenmachine (uit ‘TENNIS’ van René Lacoste)

Éditions Grasset, Parijs, 1928, eerste druk, 234 pagina’s

Een gedachte over “De boekenplank van de maand februari

Reacties zijn gesloten.