Tijdens het voorjaar van 2016 zocht ik voor ‘de Club’, mijn boek over 125 jaar Club Brugge, goede verhalen over voetballers van Club Brugge. Wiver Hernandes was een van de namen waaraan ik dacht. Ik herinnerde me hem en wist dat hij begin jaren negentig na enkele seizoenen Club naar Brazilië was teruggekeerd.

“Vergelijk me niet met Romário. Ik ben Wiver.”

Maar hoe zou het nu zijn met onze Braziliaan? Dus opende ik Facebook en zocht een profiel dat matchte met de voetballer Wiver Hernandes da Silva. Ik vond enkele Wivers, maar slechts één met het embleem van zijn thuisclub Clube Atlético Mineiro. Op de foto was de voetballer van twintig, geboren op 12 januari 1974, nu een bebaarde veertiger. Ik stuurde een privébericht, zonder respons. November 2016 ging voorbij, ‘de Club’ werd gepubliceerd zonder Wiver Hernandes.

Van L naar R: Israel Maoz (?), Michel Van Maele, Wiver, Antoine Vanhove, Jacques De Nolf

De sambadanser uit Belo Horizonte

Wiver Hernandes arriveert tijdens de zomer van 1994 in Brugge. Hij is de eerste Zuid-Amerikaanse speler van Club Brugge. In zijn eerste kranteninterview, op 13 juli 1994, omschrijft ontdekker Israel Maoz hem als ‘een voetballer met een grote technische bagage, oneindig explosief op de eerste meters en fysiek sterk’. Wiver houdt het bescheiden.

“Vergelijk me alstublieft niet met Romário. Ik ben Wiver. Ik hoop dat ik het hier maak en dezelfde naambekendheid geniet als Daniel Amokachi nu. Jan Ceulemans is ook bij ons een monument, maar ik wist echt niet dat hij zolang en zoveel in dezelfde zetel heeft gezeten als ik hier nu in het spelershome. Van der Elst, Staelens, … Ik heb tijdens de World Cup bewonderend naar hen gekeken.”

Oefendebuut met twee doelpunten

Wiver debuteert in een oefenwedstrijd tegen provincialer FC Heist. Club wint 6-1 en Wiver scoort twee keer, de eerste na een afstandsschot, de tweede na een knappe dribbel. Goed genoeg voor de spitspositie bij Club? Trainer Hugo Broos twijfelt. Terecht, zo blijkt. Sportief ligt de lat te hoog. Wiver speelt nauwelijks en scoort in een bekerwedstrijd tegen Club Luik zijn enige officiële doelpunt. Hij logeert bij Magda en Willy, het gastgezin waar ook Daniel Amokachi een thuis vond. Na twee seizoenen keert Wiver terug naar Brazilië.

I will talk to you tomorrow.”

Meer dan een jaar hoorde ik niks van Wiver. Tot 12 juli 2017, om 4u56, ik een privébericht ontving met daarin de woorden: “I will talk to you tomorrow.” En zo gebeurde het. Minder dan een etmaal later stuurde Wiver me een langer bericht.

“I’m very honoured and happy to be part of the Club Brugge history, even not having corresponded on the field. I would like to have played more and better. I still watch the games on TV. I’m still passionate by the club and the city, even I have lived only two years in Brugge. Thank you for contacting me and forgive me my English, it is not so good.”

“I had a big affection with Paul Okon and Eric Addo, and a great gratitude with Franky Van der Elst, Sven Vermant, René Eijkelkamp, Vital Borkelmans and Rudi Cossey. I will never forget these guys.”

Dat Engels viel best mee, dus stuurden we elkaar nog enkele berichten.

Eric Addo (links), Wiver (rechts)

“I went to Belgium at a very young age and this really brought me adjustment problems, although I liked the city and the people. Daniel Amokachi was the first person that helped me in the club. He walked with me around in Brugge and other cities. Too bad he went so early to Everton.

But the truth is that everyone at the club tried to help me. I had a big affection with Paul Okon and Eric Addo, and a great gratitude with Franky Van der Elst, Sven Vermant, René Eijkelkamp, Vital Borkelmans and Rudi Cossey. I will never forget these guys. I really want to get back to Brugge one day. For me it would be a dream come true.”

De blijvende band met Brugge

Wiver speelt in Brazilië nog voor América Futebol Clube, Social Futebol Clube en Esporte Clube Democrata. In 1999, Wiver is vijfentwintig, stopt hij na blessureleed met voetballen. Hij hoopt in 2018 opnieuw iets in het voetbal te kunnen doen.

Wiver liet me nog iets opmerkelijk weten. Vandaag staat ‘Brugge’ nog altijd in zijn e-mailadres. Ik heb het gecheckt, en het klopt. Hoewel Wiver Hernandes België inmiddels twee decennia heeft verlaten, is hij Club en Brugge niet vergeten.

Foto’s: privéarchief Wiver Hernandes